kimi zaman olduğu gibi mucize gerçekleşir, gizli çatlağın iki yakasında, her biri en uygun toprağı seçmiş değişik türden iki yeşil
bitki yanyana bitiverirse; ve aynı anda kayanın içinde,onbinlerce
yıllık bir fasılayı kanıtlayan, birbirine benzemez karmaşık kıvrımlar
sunan, iki amonit kendini
gösterirse, işte o anda zaman ve mekan birbirine karışır. anın yaşayan
çeşitliliği çağları birbirine bitiştirir ve sürdürür. düşünce duyarlılık
yeni bir boyut kazanır, o boyutta her ter damlası, her kas kasılması,
her soluk alma bir tarihin simgesi haline gelir. bedenim bu tarihin
devinimini tekrarlarken, aklım anlamını kavrar. yüzyılların ve uçsuz
bucaksız toprakların birbirleriyle nihayet barışık bir dille
söyleştikleri, daha yoğun bir anlaşılabilirlikle çevrelendiğimi duyar
gibi olurum.
