.

.
Üç çeşit meslek varmış : mühendislik,doktorluk,bir de hukukçuluk.Ben ressam olmak istiyordum.Babam böyle bir meslek olmadığını söyledi.Prens Paradoks'tan bahsetsem kim bilir ne der? Belki şimdi sizin yanınızda Dorian Gray'lik yaparım bir süre. Sonra beni Lord Henry'liğe terfi ettirirsiniz. Masrafı neyse veririm. Fakat bir sıfatla başlamak istiyorum. Bu çocuk ilerde büyük adam olacak gibi ne olduğu belirsiz bir tanımla değil..

Tutunamayanlar / Oğuz Atay

1/16/2011

Mektuplar

"sevgili simone,
senden sonra artık kırmızı kırmızı değil.gökyüzünün mavisi de artık mavi değil.ağaçlar artık yeşil değil.
senden sonra biz olmanın,özlemenin renklerini aramalıyım.
senden sonra bizleri utangaç ve kaçak kılan acıyı bile özlüyorum.
bekleyişleri,vazgeçişleri,şifreli mesajları özlüyorum.
görmek istemeyenin kör dünyasında kaçamak bakışmalarımızı.
bizi görselerdi onların utancı,nefreti,acımasızlığı olurduk.
senden af dileme cesaretini henüz gösteremediğim için pişmanlık duyuyorum.
oyüzden artık pencereme bile bakamıyorum.
seni hep orada görürdüm.
henüz adını bile bilmezken.
senin daha iyi bir dünya düşlediğin zamanlar
bir ağacın ağaç,mavinin gökyüzü olmasının yasaklanamayacağı bir dünya.
bilmem bu daha iyi bir dünya mı?
artık kimse bana davide demiyor.bay veroli diyorlar.
bunun daha iyi bir dünya olduğunu nasıl söyleyebilirim.
senin olmadığın bir dünya için bunu nasıl söylerim."


'sevgili davide,
bizi sonsuza dek terk ettiğinden beri martina sık sık seni soruyor. sana hala simone diyor. hikayeni ona anlatacağım.
dün işte, ilk kez kendim için bir pasta yapmak istedim.
hangisini pişirdiğimi tahmin et.
şefin yorum yapması gerekmiyordu ama pazar günü için yapılacak pastalar listesine benimkini de ekledi.
sanırım bu iyiye işaret.
filippo gündüz vardiyasına geçmeyi başardı.
piyangodan para çıkmış gibi sevindi. çok mutlu oldu.
şimdilik ondan daha fazlasını isteyemeyeceğimi biliyorum.
biliyor musun, lorenzo'yu düşündüğüm zaman
yüzünü unutmaya başladığımı fark edip korkuyorum.
artık sesini hatırlamıyorum.
şimdi ne yapıyor? kime gülümsüyor?
hala tavsiyene ihtiyacım var davide.
senin bakışlarına, senin jestlerine...
ama aniden senin jestlerinin benim olduğunu fark ediyorum.
konuştuğum zaman senin gibi konuştuğumu fark ediyorum.
seni terkeden herkes her zaman yanında kendilerinden bir parça bırakıyor mu?
anılara sahip olmanın sırrı bu mu?
bu doğruysa kendimi daha güvende hissedeceğim.
çünkü asla yalnız kalmayacağımı bileceğim.''


Karşı Pencere
Mektuplar